Wirtualizacja Maszyn (Hyper-V i VirtualBox)

Na egzaminie INF.02 fizycznie masz tylko jeden lub dwa komputery. Jednak wytyczne potrafią brzmieć: "Stwórz środowisko 3 serwerów i 2 klientów". Aby tego dokonać, wykorzystuje się oprogramowanie do Wirtualizacji – w szkołach króluje Windowsowe Hyper-V oraz darmowy Oracle VirtualBox.

Co to jest Maszyna Wirtualna (VM)?

To program, który "udaje" cały fizyczny komputer (ma wirtualny procesor, pamięć RAM i dysk). Możesz na nim zainstalować system (np. Linuxa), który uruchomi się w osobnym oknie bezpośrednio na Twoim głównym Windowsie.

Instalacja Hyper-V

Hyper-V nie trzeba pobierać, jest wbudowane w Windows 10/11 Pro oraz Windows Server. Trzeba je tylko włączyć: Windows Server: Przez Menedżer Serwera (Dodaj role -> Hyper-V). Windows 10 Pro: Panel Sterowania -> Programy i funkcje -> Włącz lub wyłącz funkcje systemu Windows -> Zaznacz Hyper-V (Wymaga restartu komputera).

Konfiguracja Maszyny – Kłopoty Egzaminacyjne

1. Pamięć RAM (Statyczna vs Dynamiczna)

Podczas kreatora tworzenia maszyny, musisz przydzielić jej RAM (np. 2048 MB). Pułapka CKE 🪤: Czy użyć pamięci dynamicznej?

• Jeśli NIE zaznaczysz dynamicznej (Statyczna), maszyna zabierze z Twojego fizycznego komputera 2 GB na sztywno, natychmiast.
• Jeśli zaznaczysz Dynamiczną, maszyna zabierze na start niewiele (np. 512 MB) i będzie zwiększać zapotrzebowanie dopiero wtedy, gdy wirtualny system zacznie jej realnie potrzebować. Oszczędza to zasoby gospodarza! Czytaj dokładnie arkusz.

2. Typy Dysków Wirtualnych (.vhdx)

Tworząc wirtualny dysk dla maszyny, podobnie masz wybór wielkości:

• Stały rozmiar (Fixed): Od razu zabiera z dysku fizycznego 50 GB. Jest za to szybszy.
• Rozszerzany dynamicznie (Dynamically Expanding): Plik z dyskiem waży na początku kilka megabajtów i rośnie w miarę instalowania na nim gier czy plików (aż do zadanego limitu 50 GB). CKE prawie zawsze wymusza tę opcję, by nie marnować dysków w salach egzaminacyjnych!

Magia Wirtualnych Sieci (Przełączniki)

To najważniejsza rzecz w Hyper-V/VirtualBox! Jak wirtualne maszyny mają rozmawiać ze sobą i z internetem? Masz do wyboru 3 typy Sieci (Wirtualnych Przełączników / Virtual Switches):

1. Zewnętrzna (Bridged w VirtualBox): Maszyna wpina się bezpośrednio w fizyczną kartę sieciową Twojego komputera. Twój domowy TP-Link zobaczy maszynę i da jej własne IP z internetem! Maszyna staje się pełnoprawnym członkiem fizycznej sieci.
2. Wewnętrzna (Internal): Maszyny widzą siebie nawzajem ORAZ widzą Twojego głównego Windowsa (Gospodarza). NIE mają dostępu do Internetu, chyba że udostępnisz go ze swojego Windowsa. Idealne do bezpiecznych testów serwerów na egzaminie.
3. Prywatna (Host-Only / Private): Maszyny widzą TYLKO i WYŁĄCZNIE inne maszyny podpięte do tego samego, zamkniętego wirtualnego switcha. Twój główny Windows nawet nie wie o ich istnieniu sieciowym. Totalna izolacja.

Rozumienie przełączników sieciowych to podstawa, bo błąd w tym miejscu zablokuje możliwość np. pobrania pakietów dla Linuxa w wirtualnej maszynie!